Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ρένα Χατχούτ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ρένα Χατχούτ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2021

Paula Fox, Πρόσωπα σε απόγνωση

Paula Fox, Πρόσωπα σε απόγνωση
 
Από τα σημαντικότερα έργα του μεταπολεμικού ρεαλισμού, ένα διαμάντι των αμερικανικών γραμμάτων, το "Πρόσωπα σε απόγνωση", που μόλις κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα ελληνικά, είναι ένα μυθιστόρημα ατμοσφαιρικό, μυστηριώδες, που βρίθει συμβολισμών.

Δεκαετία '60, Μπρούκλιν. Η Σόφη και ο Ότο Μπέντγουντ, παντρεμένοι εδώ και 15 χρόνια, εκείνος δικηγόρος εκείνη πρώην μεταφράστρια, ζουν στο ανακαινισμένο τους σπίτι μια ήσυχη καθημερινότητα. Τρώνε πάντα στις ίδιες θέσεις, αντικριστά, με μια αδιάφορη οικειότητα, μιλάνε λίγο γιατί γνωρίζονται πολύ ή επειδή αποφεύγουν να δουν τον κόσμο γύρω τους που αλλάζει, απαιτεί, επαναστατεί και σπέρνει βία. Αρνούνται εκείνα που φοβούνται: ότι ο γάμος τους πνέει τα λοίσθια, ότι τα θεμέλια των προνομίων τους τρίζουν κάτω από τα πόδια τους. Νιώθουν αβοήθητοι, τρομαγμένοι, παγιδεύονται στις λιγοστές λέξεις που ανταλλάσσουν. Ο τακτοποιημένος τους βίος, ανάμεσα στα ακριβά έπιπλα και αντικείμενα που διαγράφονται αχνά μέσα στο ύποπτα έντονο φως, δεν τους επιτρέπει να εκφράσουν ανοιχτά ενδόμυχες σκέψεις.  Μια αδέσποτη γάτα δαγκώνει την Σόφη κι αυτό το δάγκωμα είναι η αφορμή να γίνουν ορατά όσα ήταν επιμελώς κρυμμένα.
 
Η υποψία δαγκώματος μιας λυσσασμένης γάτας προκαλεί στην Σόφη ικανοποίηση αλλά και φόβο ότι θα κολλήσει την "λύσσα", την απόγνωση και το λίγο του κόσμου, ότι και η ίδια θα γίνει μέρος της βίας που εξαπλώνεται ραγδαία. Αγνοεί την πληγή όπως αγνοεί τις πληγές του γάμου της, την δική της απόγνωση, την αυτολύπησή της. Ταλαντεύεται στην άκρη του γκρεμού γαντζωμένη από τα προνόμια του ευ ζην της. Πηγαίνει σε βαρετά πάρτι, συναντά κρυφά τον πρώην συνεταίρο του άντρα της, προσπαθεί να τα ξαναβρεί με τον πρώην εραστή της, ψωνίζει αλόγιστα, παρατηρεί στωικά την δυστυχία των άλλων, βρίσκει παρηγοριά στις φιλίες της τις οποίες διαλύει. Η Σόφη και ο Ότο μέσα στο χρυσό τους κλουβί κι απ' έξω πρόσωπα σε απόγνωση που προκαλούν εξέγερση στα κενά τους συναισθήματα.  Κι έρχεται αθόρυβα η έκρηξη. Και μια αγκαλιά με θέα το μελάνι στον τοίχο.
 
Επιβλητικό και υπαινικτικό έργο, ενδοσκόπηση στον διαχωρισμό των κοινωνικών τάξεων και τους αγώνες των ανθρώπων να σταθούν όρθιοι σε τρεμάμενη γη από σεισμό επανάστασης και θρυμματισμού της ύπαρξης.
 
Ο χαμηλόφωνος και πύρινος λόγος της Paula Fox, άψογα μεταφρασμένος στη γλώσσα μας από την Ρένα Χατχούτ.
 
 
Εκδόσεις Gutenberg/σειρά Aldina

Κυριακή 9 Αυγούστου 2020

Bernardine Evaristo, Κορίτσι, γυναίκα, άλλο

Bernardine Evaristo, Κορίτσι, γυναίκα, άλλο

Άμα - Γιάζ - Ντόμινικ
Κάρολ - Μπούμι - ΛαΤίσα
Σέρλι - Γουίνσομ - Πενέλοπι
Μέγκαν/Μόργκαν - Χάτι - Γκρέις

Κι ένα πάρτι μετά την πρεμιέρα, πριν το τέλος. Και στο τέλος, μια συνάντηση "σαν να υποχωρούν τα χρόνια μέχρι που οι ζωές που έζησαν χωριστά δεν υπάρχουν πια... αυτό δεν είναι να νιώθεις κάτι ή να λες λόγια... αλλά είναι μαζί."

Δώδεκα μαύρες γυναίκες διαφορετικών ηλικιών, γενεών, χαρακτήρων, σεξουαλικών προτιμήσεων και εμπειριών σε μια χορογραφία άψογα σκηνοθετημένη στο χαρτί από την πένα της Evaristo.
Ένα σύμπαν φωνών, βίων, αγώνων, ερώτων: το σύμπαν δώδεκα γυναικών στη Βρετανία και οι ιστορίες τους. Κάποιες κατάφεραν να ζήσουν μια όμορφη ζωή, κινήθηκαν ανοδικά. Άλλες χρειάστηκε να παλέψουν σκληρά για μια θέση στον ήλιο ή, έστω, στη σκιά του. Άλλες γίνανε σώματα με συσσωρευμένη οργή και πικρία, ενώ τα σώματα άλλων αγκάλιασαν την ελπίδα, σε μια κοινωνία που φαινομενικά προοδεύει αλλά τις θεωρεί πάντα παρίες.

Κι ενώ εκείνες προσπαθούν να αφομοιωθούν στη νέα χώρα, η παιδική τους ηλικία και η κληρονομιά τους γίνονται θολές φωτογραφίες σε κλειδωμένο συρτάρι.
Δώδεκα γυναίκες και οι άνθρωποί τους (εραστές, ερωμένες, γονείς, παιδιά), οι έρωτες και οι απώλειες.
Αφηγούνται, νοσταλγούν, θέλουν να ξεχάσουν, πασχίζουν να κρατήσουν κειμήλια μνήμης ζωντανά. Οι ζωές τους διασταυρώνονται μέσα στο χρόνο.

Η Evaristo, η πρώτη μαύρη συγγραφέας που κέρδισε το βραβείο Booker, ζωγράφισε ένα τοπίο πολυπολιτισμικής τρυφερότητας και έδωσε φωνή σε μετανάστες και παιδιά μεταναστών, για να πουν διαχρονικές ιστορίες για την ταυτότητα, τον ρατσισμό, τον αγώνα επιβίωσης, τον έρωτα, τις αποτυχίες και τις επιτυχίες, την ενσυναίσθηση, τα όνειρα που αποκτούν σάρκα και οστά και εκείνα που εξατμίζονται.

Πειραματική τεχνική στη γραφή, μεταξύ προζας και ποίησης, χωρίς σημεία στίξης - σαν τους μικρούς και μεγάλους καθημερινούς αγώνες που στερούνται παύσης.
Μυθιστόρημα ανθρώπινο, βαθύ και σκληρό που καλύπτει ένα ευρύ φάσμα του ρατσισμού που εξακολουθεί να θεριεύει.

Εξαιρετική μετάφραση της Ρένας Χατχούτ σε ένα ακόμα λογοτεχνικό έργο υψηλής ποιότητας των εκδόσεων Gutenberg.


Βραβείο Booker 2019
Μετάφραση: Ρένα Χατχούτ

Εκδόσεις Gutenberg